Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

ΑΕΙΘΑΛΕΣ ΣΚΙΡΤΗΜΑ

"ΑΕΙΘΑΛΕΣ ΣΚΙΡΤΗΜΑ"

Η απουσία
Το στόμα σε κρίση
κάθε φορά
που ζητώ λέξεις
να σε περιγράψω
ίσως τα συναισθήματα
εκείνα τα βαθύτερα
να σε ζωγραφίζουν καλύτερα
Όταν η παρουσία σου
δανείζεται την απουσία
μέσα μου
η μέρα γερνάει σε νύχτα
τα γλυκά σου χείλη μεταμορφώνονται
σε κοφτερές λεπίδες
οι δύο σου ήλιοι
σε ανελέητα βασανιστήρια
θα περιμένω, όχι να γυρίσεις
ολοκληρωτικά δίπλα μου
παρά, μόνο να δεις
τις στάχτες μου χωρίς εσένα
να αγναντέψεις πως είμαι, ξερή γη
αγκάθι χωρίς άνθη
αρρώστια χωρίς γιατρικό
Ένας θάνατος αργός η απουσία σου.
Βραδινές ώρες
Μεγάλη Άρκτος σχηματίζεται εντός τ’ ουρανού
μακρομάλληδες αστέρες κρεμάστηκαν, ακόμη μια φορά
ώρες λατρείας γήινων σωμάτων, ώρες πάθους
το σκοτάδι χαρίζει ζωή στη φαντασία
κρεβάτια δίχως σεντόνια, λάμπες δίχως φως
ορφανοί δρόμοι κι άδειες πλατείες
σάρκες πύρινες, στόματα μυστηρίου, αγριεμένα χέρια
ο Έρως παραδίδεται σε κάποιες νύχτες – μόνο -
τότε που το φεγγάρι στέκει μισό, έρημο, ήρεμο
έρωτες ανήμποροι για την ημέρα
για τους πολλούς, για όλες τις ώρες
γεννιόμαστε για ν’ αγαπούμε κι εμένα
κάθε βράδυ, μου κλέβουν τη αγάπη
μέσα από τα χέρια
Νόθα χάδια του πάθους.
κάτι δικό σου
Φορούσε εκείνο το πέτσινο σακάκι
κρατούσε ένα τσιγάρο
και κλειδιά στο άλλο χέρι
πόσο θα ήθελα να είμαι το τσιγάρο
να νιώσω τη γεύση των χειλιών του
πόσο θα ήθελα να είμαι το σακάκι
να του ζεσταίνω το κορμί του
πόσο θα ήθελα να είμαι τα κλειδιά
να τον κρατώ από το χέρι.
Φθινοπωρινά ρόδα (δεν περιέχεται στην ποιητική συλλογή)
Πώς να ανθίσουν τα ρόδα της ψυχής μου
όταν ο δημιουργός τους, είναι άφαντος;
Πώς να υπομείνω τις ανεμοθύελλες του χειμώνα
όταν θα βρίσκομαι συνεχώς γυμνός;
Πώς να ξεδιψάσω με τις λιγοστές σταγόνες
φθινοπωρινής βροχής;
- γλιστρούν και εξαφανίζονται στις ρίζες των φυτών-
το δειλινό πλησιάζει αμετανόητο- για λίγη υπομονή
δεν ξοδεύει καθόλου χρόνο για σένα – αντιθέτως μ’ εμένα
τα σύννεφα σμίγουν, αγκαλιάζονται όλα μαζί
θαρρείς πως δεν θα χωριστούν ξανά
τα μάτια σου, γυρνούν στον ουρανό- πάντα
μην αποφεύγεις μάτια μου, της φύσης το κάλεσμα
του κορμιού σου, τα μυστικά μην εγκαταλείπεις
για ένα τελευταίο φθινόπωρο
για ένα τελευταίο αντίο μιας εποχής εφηβικής
μιας εποχής που δεν γνωρίζει το γήρας – το καλοκαίρι
ας αφεθούμε στην εποχή της αποσύνθεσης
των ξεθωριασμένων χρωμάτων, του λιγοστού ηλίου ,την εποχή της λήθης
του αποχωρισμού και μοιραία του χωρισμού
μην αρνηθείς τις εποχές.
Ο Θεοφάνης Λ.Παναγιωτόπουλος είναι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει μαθητεύσει σε πρόγραμμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Υπουργείου Παιδείας. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια ψυχολογίας, ιστορίας, θεάτρου και σκηνοθεσίας.
Το 2016 κυκλοφόρησε η πρώτη του Ποιητική Συλλογή ‘’Αειθαλές Σκίρτημα’’ από τις εκδόσεις Όστρια. Το καλοκαίρι του 2017 κυκλοφόρησε η συλλογή διηγημάτων του ‘’Ο Τελευταίος Ασπασμός’’ των εκδόσεων Όστρια.
Ποιήματα του, έχουν δημοσιευτεί σε ηλεκτρονικά περιοδικά, κάποια ενδεικτικά είναι: ''Ποιείν'', ''Vakxikon.gr'',''Συμπαντικές διαδρομές'', ''Ατέχνως'', ''Fractal'', ''Βιβλίο net'' &Poiimata.gr.
Έχει συμμετάσχει στο Καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017 - αφιερωμένο στον Νίκο Καζαντζάκη- το Βιβλίο net.
Στο περιοδικό Iamvosart, υπάρχουν συμμετοχές του στην Ποίηση.
Οι εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, επέλεξαν για την ελληνική ανθολογία ‘’Σκοτάδι’’ το διήγημα του με τίτλο ‘’Φρέαρ Αίματος’’.
Ποιήματα του, έχουν διαβαστεί στον Ραδιοφωνικό σταθμό lavitaradio στην εκπομπή ''Ρωγμή του Λόγου''.
Τον Ιούλιο του 2017 μεταφράστηκαν για το Ισπανικό περιοδικο Crátera, ποιήματα - ενός ποιητικού διαλόγου- του ιδίου με την φιλόλογο και ποιήτρια Στέλλα Σουραφή, από την αξιόλογη μεταφράστρια Νατάσα Λάμπρου

Υ.Γ. "Να είσαι φιλόξενος με τις λέξεις. Να χορέψεις μαζί τους. Να βυθιστείς στην αγκαλιά τους. Ίσως… Ίσως στο τέλος, να ανακαλύψεις ότι δεν πρόκειται για λέξεις…"
Καλή Ανάγνωση,
Θεοφάνης Λ. Παναγιωτόπουλος

ΑΚΟΥ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

ΒΙΚΥ ΤΑΣΙΟΥ
<<Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ>>


Ένα συγκλονιστικό κοινωνικό θρίλερ για πολύ απαιτητικούς αναγνώστες με πολύ γερά στομάχια.
Ένα μυθιστόρημα στο οποίο εγείρονται πολλά αντικρουόμενα και αμφίρροπα ερωτήματα.
Συναίσθημα η λογική;
Τα βιβλία που μου προκαλούν έντονα συναισθήματα όπως θυμό, τρόμο, συγκίνηση, διλήμματα και αγανάκτηση είναι αυτά που μένουν βαθιά τυπωμένα μέσα μου.
Έτσι λοιπόν έγινε και με αυτό το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα με φοβερή αγωνία, μηνύματα και όπως είπα παραπάνω με πολλά ηθικά διλήμματα.
Η ιστορία αφορά σε ένα πολύ ιδιαίτερο και σημαντικό, ηθικό αλλά και ιατρικό ζήτημα.
Αυτό των ανθρώπων που έχουν περιέλθει σε κωματώδη κατάσταση μετά από κάποιο ατύχημα.
Εδώ λοιπόν έρχονται και οι προβληματισμοί που απορρέουν από αυτή την κατάσταση.
Ένα μυθιστόρημα που προκάλεσε πολλά συναισθήματα αλλά κυρίως με άφησε με πολλούς ηθικούς προβληματισμός.
Ξεκινώντας την ανάγνωση του το κυρίαρχο συναίσθημα που βίωσα ήταν ο θυμός για τη μητέρα του κεντρικού ήρωα και για τους ανθρώπους οι οποίοι είναι ανίκανοι να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα επαγγέλματα τα οποία έχουν επιλέξει και τα οποία απαιτούν πολύ λεπτούς χειρισμούς και ιδιαίτερες ευαισθησίες όπως αυτές που υποτίθεται ότι πρέπει να έχουν οι γιατροί και οι νοσοκόμες.
Ας δούμε όμως τους κεντρικούς ήρωες του βιβλίου.
Μία μητέρα η οποία έχει η ίδια στιγματίσει και καταδικάσει την ιδιαιτερότητα του παιδιού της.
Η Τρέισι μία νοσοκόμα η οποία είναι ανίκανη να νιώσει και να συμπάσχει .
Ο κεντρικός μας ήρωας ο Πάτρικ Φορτ έχει διαγνωστεί με σύνδρομο Άσπεργκερ και είναι φοιτητής της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.
Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα του προσπαθεί να διαπρέψει στην Ιατρική ώστε να καταλάβει τι συμβαίνει στη μετά θάνατον ζωή.
Ένας άνθρωπος με πολλές ιδιαιτερότητες αλλά και με πολλές νοητικές ικανότητες οι οποίες θα τον βοηθήσουν να ανακαλύψει ότι το πτώμα στο θάλαμο της ανατομίας έχει διαγνωστεί με λάθος αιτία θανάτου και έχει δολοφονηθεί.
Και ο Σάμιουελ θύμα τροχαίου ο οποίος καταφέρνει να ξυπνήσει μετά από ένα μεγάλο κωμα.
Μυθιστόρημα με ιδιαίτερες αναφορές στην ανατομία του ανθρώπινου σώματος, που σίγουρα κάποιοι δεν θα αντέξουν διαβάζοντάς το, και που με έκανε να καταλάβω ότι όσο και να ήθελα προσφέρω στην Ιατρική δεν θα μπορούσα ποτέ να επιλέξω αυτό το επάγγελμα.
Ένα βιβλίο στο οποίο μαθαίνουμε την καθημερινότητα των ανθρώπων με σύνδρομο Άσπεργκερ.
Πώς αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους, αλλά πώς αντιλαμβάνονται και οι υπόλοιποι την ιδιαιτερότητα αυτών των ανθρώπων.
Ένα πραγματικά αξιόλογο βιβλίο, που σε κάνει να διαπιστώσεις πόσο ευάλωτοι είμαστε εμείς οι άνθρωποι όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με πραγματικά δύσκολες καταστάσεις.
Άραγε αν ήσασταν εσείς εκείνοι που θα έπρεπε να επιλέγατε για έναν ασθενή σε κωματώδη κατάσταση, τι πραγματικά θα κάνατε;
Θα τον κρατούσατε στη ζωή με μηχανική υποστήριξη ή με κάποιο τρόπο θα δίνεται τέλος στο μαρτύριό του;
"Ποια είναι τελικά η μεγαλύτερη αμαρτία;
Να τους σκοτώσεις επιλέγοντας την ευθανασία ή να τους κρατά ζωντανούς"

Ο ΤΡΙΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Φαίη Δεληγιώργη
<<Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ>>

Αρχές του Οκτώβρη 1940 .Ο Βασίλης Δημακόπουλος νεαρός λογαχος στην υπηρεσία αντικατασκοπείας του Ελληνικού Στρατού,θα λάβει την εντολή να μεταβεί στην Ιταλία με το ψεύτικο όνομα Σέρτζιο Φινετι .....
Αίγυπτος, Ελλάδα, Άγιον όρος ,Νεα Υόρκη, Κούβα μια ατέλειωτη περιπλάνηση με φόντο τα ιστορικά γεγονότα της εποχής .Πόλεμος , Κατασκοπεία, Αντίσταση, Προδοσίες Έρωτας σε ένα βιβλίο περιπέτειας με γρήγορη ροή ενδιαφέροντες χαρακτήρες σε ένα βιβλίο συναισθημάτων και συγκρούσεων . Όμορφο μυθιστόρημα το πρώτο βιβλίο του Θεόδωρου Παπαθεοδώρου Με τίτλο Ο Τρίτος δρόμος είναι της Αγάπης ο δρόμος που τελικά διάλεξε ο ήρωας του βιβλίου ο δρόμος προς τη ζωή !!!!!!

Η ΜΑΚΡΙΑ ΠΟΡΕΙΑ

Despina Ntreki
<<Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ>>


Το τελείωσα πριν αρκετό καιρό, αλλά λόγω διακοπών δεν έγραψα την άποψή μου. Λοιπόν μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι καθηλωτικό, με αγωνία και αρκετή φρίκη θα έλεγα, αλλά όχι με την έννοια των τεράτων ή φαντασμάτων, αλλά με την ρεαλιστικότητα του όλου θέματος. Δεν είναι ιστορία φαντασίας, αλλά ένα προφητικό βιβλίο για την πορεία των τηλεπαιχνιδιών, τύπου survivor. Γιατί στο βιβλίο έχουμε ένα παιχνίδι επιβίωσης με εφήβους, που στην πορεία αγωνίζονται όχι για τα χρήματα, αλλά για να παραμείνουν ζωντανοί. Γιατί μόνο ένας διεκδικεί το έπαθλο. Όλοι οι άλλοι θα πεθάνουν. Ο συγγραφέας σου αναλύει λεπτό το λεπτό, με τον μοναδικό του άμεσο τρόπο, όλα τα συναισθήματα των παιδιών αλλά και όλο τον σωματικό πόνο που νιώθουν. Κάποια στιγμή ένιωθα να με πονούν και τα δικά μου πόδια. Κάποια στιγμή θα σας αναλύσω για κάθε βιβλίο του Κινγκ τι νόμιζα ότι ένιωθα διαβάζοντάς το. Αυτά είχα να σας πώ. Όπου το βρείτε πάρτε το και διαβάστε το.!!!!

"Ξεκινώντας από τα σύνορα του Μέιν με τον Καναδά, εκατό νεαροί παίρνουν μέρος σε έναν εξαντλητικό μαραθώνιο προς το Νότο. Στη διάρκειά του απαγορεύεται να κάνουν στάση, και πρέπει να διατηρούν μια μέση ταχύτητα 6,5 χιλιομέτρων την ώρα, αλλιώς…τους γίνονται προειδοποιητικές παρατηρήσεις. Ύστερα από τρεις προειδοποιήσεις, ο παραβάτης εγκαταλείπει ον αγώνα – με μια σφαίρα στο κεφάλι. Όσο για τον νικητή της Μακράς Πορείας, αυτός θα αποκτήσει ό,τι επιθυμεί για όλη την υπόλοιπη ζωή του.
Η Μακριά πορεία είναι ένας ζοφερός, μελλοντολογικός καθρέφτης της σύγχρονης Αμερικής, όπου ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος έχει παραταθεί ως τη δεκαετία του ’50 και η εξουσία έχει περιέλθει στα χέρια των στρατιωτικών. Σ’ αυτόν τον «γενναίο, νέο κόσμο», κορυφαίο αθλητικό γεγονός θεωρείται η Μακριά Πορεία. Το αγώνισμα, που διεξάγεται κάθε χρόνο και μεταδίδεται τηλεοπτικά, σε ολόκληρο τον κόσμο, προσελκύει ένα πλήθος φανατικών υποψηφίων αθλητών, καθώς και απλούς θεατές, οι οποίοι παίζουν δισεκατομμύρια δολάρια σε στοιχήματα."

ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ

Νικήτρια του διαγωνισμού για το βιβλίο <<ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ>>είναι η Maria Fragiadaki.
Καλοδιάβαστο και πάντα τυχερή.

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΥΕΛΛΑ

ΒΙΚΥ ΤΑΣΙΟΥ
<<Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ>>


Ο Κώστας Κρομμύδας επανέρχεται με ένα καθηλωτικό και συναρπαστικό μυθιστόρημα που σαν θύελλα έρχεται να σε παρασύρει μέσα από τις σελίδες του.
Με εξαιρετική γραφή, πιο ώριμη από ποτέ ο συγγραφέας για μια ακόμα φορά καταφέρνει να σε συγκλονίσει μέσα από την ιστορία του.
Ένα βιβλίο που μπορεί να μην είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα, όπως μας έχει συνηθίσει, δεν έχει τίτλο που δεν θα καταλάβεις εξαρχής τι σημαίνει, δεν παύει όμως να σε μαγνητίζει διαβάζοντας μία συναρπαστική υπόθεση αριστοτεχνικά δοσμένη από την πένα του συγγραφέα.
Σε αυτό το μυθιστόρημα ο Κώστας Κρομμύδας μας παρουσιάζεται κάπως διαφορετικά.
Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο και ιστορία ξεδιπλώνεται μέσα από τη ματιά μιας γυναίκας, της Φωτεινής.
Η τριτοπρόσωπη αφήγηση έρχεται στο προσκήνιο όταν η ιστορία θέλει να απομακρυνθεί από τη Φωτεινή για να συναντήσει τους άλλους χαρακτήρες του βιβλίου.
ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΥΕΛΛΑ.
Ένας βιβλίο με εξαιρετικό και μυστηριώδη τίτλο και με ένα εξώφυλλο που πραγματικά χάνεται η ματιά σου όταν το κοιτάς.
Και ένα νησί στη μέση του Αιγαίου που πάντα θα αναζητώ κοιτώντας τον χάρτη μου.
Ένα νησί που έμεινε μέσα στην καρδιά μου και που πάντα θα πιστεύω ότι υπάρχει και ότι κάποια στιγμή θα μπορέσω να το επισκεφτώ.
ΑΘΩΡΑ.
Εκεί που ξεκίνησαν όλα.
Η υπόθεση του βιβλίου αφορά την επιστροφή της παλαιοντολόγου Φωτεινής στο νησί της, στην Αθωρα,, λίγο πριν αναλάβει τα καθήκοντά της στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ.
Εκεί η Φωτεινή καλείται να βοηθήσει τις αρχές όταν ένας ιερέας βρίσκεται άγρια δολοφονημένος.
Παρόμοιες δολοφονίες εξελίσσονται και σε άλλα μέρη της γης.
Το νησί βρίσκεται στο μένος μιας ανελέητης καταιγίδας εγκλωβίζοντας όλους τους κατοίκους.
Ανάμεσά τους παραμονεύει και ο δολοφόνος.
Ανοίγοντας την πρώτη σελίδα καταλαβαίνεις αμέσως ότι "κάτι κολασμένο έρχεται προς τα δω".
Είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν του λείπει τίποτα και τα έχει όλα.
Από εκείνα που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους ξένους συγγραφείς.
Μυστήριο ,αγωνία, υπέροχη και κινηματογραφική γραφή και αρκετά εμπλουτισμένο λεξιλόγιο.
Ο συγγραφέας με ιδιαίτερη προσοχή και ευαισθησία μας παρουσιάζει ταυτόχρονα και ένα κοινωνικό φαινόμενο.
Το θέμα των προσφυγικών ροών στα νησιά του Αιγαίου αλλά και του ρατσισμού.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον αποτελεί το κομμάτι που ασχολείται με την παλαιοντολογία αλλά και με την μετεωρολογία όπου ο συγγραφέας θα χειριστεί με πολύ αξιόλογο τρόπο χωρίς περιττές λεπτομέρειες.
Ποιο μυστήριο περιβάλλει το νησί;
Ποια είναι η μυστηριώδης γυναίκα που ζει στη σπηλιά και τι ρόλο θα παίξει στην ιστορία μας;
Ένα βιβλίο που ενώ το κλείνεις για να κοιμηθείς το βράδυ, ανοίγεις πάλι το φως του κομοδίνου και το πιάνεις στα χέρια σου γιατί δεν μπορείς να το αποχωριστείς.
Οι περιγραφές των γεγονότων είναι καταιγιστικές καθώς νομίζεις ότι βιώνεις το τέλος της ανθρωπότητας.
Οι σκηνές παίρνουν μπροστά από τα μάτια σου σαν ταινία.
Ένα συναρπαστικό ταξίδι σε ένα ονειρικό νησί, μία καταιγίδα, οι Άρπυιες που παραμονεύουν και ένα τέλος ανατρεπτικό.
Κλείνω την τελευταία σελίδα, κλείνω τα μάτια μου και ταξιδεύω στην Αθωρα.
Στην Αθωρα της καρδιάς μου.
Παίρνω το μονοπάτι να ανέβω στο ξωκλήσι της Παναγίας Πυροεσσας και από κάπου μακριά ακούγεται ο Leonard Cohen να τραγουδά "Nevermind".
https://youtu.be/N3HbrfV0hJM

Προς τον συγγραφέα : Αγαπητέ κύριε Κρομμύδα το μόνο που με λυπεί τελειώνοντας την ανάγνωση του ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΥΕΛΛΑ είναι ότι αυτό το βιβλίο έγινε αφορμή να γίνει η αποκαθήλωση της ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΕΛΕΙΠΕ από την πρωτοκαθεδρία της καρδιάς μου όσον αφορά το συγγραφικό σας έργο.
Από σήμερα η πρώτη θέση ανήκει δικαιωματικά στο ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΥΕΛΛΑ.
Σας ευχαριστώ θερμά για αυτό το υπέροχο βιβλίο που μας χαρίσατε.

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΥΕΛΛΑ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Τα ΒΙΒΛΙΟΑΡΩΜΑΤΑ ακολούθησαν ΤΟ ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΥΕΛΛΑ στην τελευταία παρουσίαση του καλοκαιριού.
Μια υπέροχη παρουσίαση υπό τους ήχους της όπερας, με χορό και φυσικά με αγαπημένο Κώστα Κρομμύδα.
Μαζί με Δημήτριος Ντούρλιας , Panos Gallos τον μικρό Δημήτρη μου και φυσικά την αφεντιά μου.