ΓΥΑΛΙΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

ΤΑΣΙΟΥ ΒΙΚΥ

<<Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ>>

Αυτό το βιβλίο ήρθε στα χέρια μου σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου.

Μια περίοδο φόβου και αγωνίας για το αύριο.

Για το τηλέφωνο που περίμενα και μπορεί να άλλαζε όλη μου την ζωή.

Ένα βιβλίο που διαβάστηκε από μένα σε ένα ακατάλληλο περιβάλλον.

Στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Δεν με φόβισε δεν με τρόμαξε αλλά μου έδωσε περισσότερη δύναμη.

Δεν είναι είναι ένα ευχάριστο βιβλίο αλλά είναι ένα βιβλίο για την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ανάγνωσμα σίγουρα όχι για πολλούς καθώς αναφέρεται σε ένα θέμα που κάνεις δεν θέλει να σκέφτεται.

Θεωρώ ότι είναι ένα από τα πιο αδικημενα βιβλία της κ.Τραυλού.

Μιλάει για θάνατο και για τον χρόνο της ηρωίδας που μετράει αντίστροφα.

Εμένα όμως μου έδωσε ένα γερό μάθημα.

Να μετράω τα λεπτά,τα χαμόγελα τις ασήμαντες στιγμές γιατί δεν ξέρουμε πότε τελικά η κλεψύδρα της ζωής μας θα αρχίσει να κυλά αντίστροφα.

Με έκανε καλύτερο και σοφότερο άνθρωπο.

Μου φώναζε να γεύομαι την κάθε στιγμή έστω και αν είναι η τελευταία.

Να αγαπώ με όλη την δύναμη της ψυχής μου.

Να κάνω πραγματικότητα τα όνειρά μου.

Να μην φοβάμαι να τολμώ.

Ένα ψυχογράφημα με πάρα πολλά μηνύματα για την ίδια την ζωή. Για την ζωή μας που είναι τόσο σύντομη αλλά και τόσο ξεχωριστή, όταν μαθαίνουμε βέβαια πως πρέπει να την ζούμε!

Οι σύντομες ιστορίες που αναφέρονται είναι και ο θησαυρός του βιβλίου .

Αυτές που σε κάνουν να ξεχνάς την σκληρή πραγματικότητα και τη αρρώστιας της ηρωίδας. Ένα βιβλίο που σε κάνει να αντιληφθείς ότι η ζωή μπορεί να είναι δύσκολη και άδικη κάποιες φορές, μα πάνω απ’ όλα είναι όμορφη και οτι αξίζει να ζεις το κάθε λεπτό σαν να είναι το τελευταίο. Μία κατάθεση ψυχής της Πασχαλίας Τραυλού που αγγίζει τις ψυχές όλων μας.

Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση πάνω από όλα στον εαυτό μου.

""Αν ήξερες πόσο χρόνο έχεις στην ζωή σου τι θα έκανες? ""

""Θα έκλεινα τους λογαριασμούς μου με το παρελθόν και θα έκανα όνειρα για το μέλλον ""